چه کسی خداوند را به این فکر انداخت که موجودات را از دو جنس نر و ماده بیافریند و آنها را وادارد تا با یکدیگر پیوند کنند؟ مرد بود، و از این رو است که به او زن عطا کرده است. زن دو پستان بر سینه دارد و یک واژن میان رانهایش. قطره ی کوچکی از نطفه ی مرد که در آن بگذارید هیکلی به این بزرگی از آن زاده خواهد شد؛ همین قطره ی ریز ناچیز، گوشت و خون و استخوان و پی و پوست می شود. ایوب در باب دهم این نکته را نیک گفته است که: " آیا مرا چون شیر ندوشیدی و چون پنیر دلمه نکردی؟" خداوند در همه ی کارهای خود چیزی طنزآمیز به کار زده است. اگر خداوند عقیده ی مرا درباره ی زاد و ولد آدمیان می پرسید به او سفارش می کردم که به مشتی خاک بسنده کند. و به او می گفتم خورشید را بمانند چراغی درست در وسط زمین بکارد. اگر چنین می شد همیشه روز می بود.

 مارتین لوتر/ مصلح دینی آلمانی که نهضت پروتستان را آغاز کرد